วันนี้เป็นวันสุดท้ายที่เราปิดเทอมแล้ว (พรุ่งนี้เปิด)
แต่กลับกลายเป็นว่าวันแรกที่เรารู้สึกว่าเป็นวันปิดเทอมจริงๆสักที
เช้าวันอาทิตย์วันที่แสนร้อนอีกวันหนึ่งก่อนลอยกระทง วันนี้เป็นวันที่เราจะไปมีตติ้งของ Let's Comic
หนึ่งในหนังสือการ์ตูนไทยแห่งหนึ่งของประเทศก็ว่าได้ ที่ทำให้นักเขียนอาร์ตูนสามารถมีจุดยืนเป็นของตัวเองได้
นับตั้งแต่วันที่เราวางดินสอ แล้วหันหน้าเข้าหาคอมพิเวเตอร์ ตอนนี้ก็คงไม่ต่ำกว่า 5 ปีแล้ว มานึกดูก็ไม่ค่อยแน่ใจ
สักเท่าไหร่ว่าตัวเองถูก ที่เข้าเรียนสายคอมพิวเตอร์เพราะอยากทำเกมเนี่ย
เวลาบ่าย 2 กว่าๆ เรามาถึงงานหลังจากเถียงกันเรื่องหาทาง กว่าจะมาถึงสถานที่จัดงานได้ ซึ่งก็เลยเวลาไปเล็กน้อยแล้ว ในงานใช้ชั้นล่างของออฟฟิสจัดงานพูดคุยเล็กๆ ที่มีลูกชิ้นนึ่งให้ทานเล่น (ไม่มีบ้าวเป็นมื้อเลย)
สถานที่จัดงานดูแคบไปเยอะเลยเนื่องจากคนมากันราวเหือบ 30 คนได้ มาเสร็จเราก็ลงทะเบียนเอาของขวัญ
ไปแปะเบอร์ฉลาก แต่ในใจก็คิดว่าถ้าผู้หญิงได้ไปก็คงดีนะเนี่ย (ของที่คนอื่นเอามาก็ไม่ค่อยอยากได้เท่าไหร่)
พอพูดคุยกับนักเขียน ก็มาถึงนักเขียนคนหนึ่งมุนิน ซึ่งก็คือคนที่เราเดินสวนกันตอนเข้ามานี่เอง
(ไม่รู้สึกตัวแฮะ)
ตัวจริงดูน่ารักกว่าในรูปพอควรเลย ก็เลยคิดว่าว่า
"อืมมม ถ้าหญิงที่เหมาะสมกับของที่เราทำก็คงจะเป็นมุนินล่ะมั้ง"
มุนินหยิบสลากขึ้นมาและ...
เบอร์ 6 ... เบอร์ 6 หรือเบอร์ 9 เนี่ย อ้อ เบอร์ 6 .....
เฮ้ยของเรา !!!! บังเอิญเกินไปแล้วแก
แต่ก็เป็นไปตามนั้นจิงๆนั่นแหละ เราก็เลยเดินดุ่ยๆหยิบเซ็ตคริสต์มาส(เล็กๆ)
ไปอธิบายวิธีใช้งานให้เขาฟัง
ซึ่งก็ประหม่าเลยล่ะ จำได้ว่าประหม่าครั้งสุดท้ายก็ ม.6 ตอนขึ้นเวทีใหญ่นี่ล่ะ
แล้วก็ให้มุนินเขาไป แล้วการจับสลากก็ดำเนินไปจนจบ
มาถึงตอนให้นักเขียนวาดรูปมุนินคุยกับเราว่า ขนมเยลลี่พิซซ่าเป็นของโปรด (ของแฟนมุนิน)
มากเลยล่ะ บังเอิญจัง......
บังเอิญแบบไม่ได้นัดหมายจริงๆแฮะๆ = ='
กึ่งดีใจชอบกลน่ะนะ ก้อแบบ...
(ส่วนสุดท้ายโดนไวรัสคอมพิวเตอร์กินไปจนเสียหายใช้การไม่ได้ โปรดติดต่อ Administrator)
มาเขียน และแก้เพิ่ม
ไปลอยกระทงมาแล้ว ช้าไปวันนึงแฮะๆ
เพราะมัวแต่หาคนชวนไปลอย เลยอดไปลอยเลย
อิๆ ขอให้แม่น้ำสะอาดไปอีกนานๆน้าาาาา
แต่กลับกลายเป็นว่าวันแรกที่เรารู้สึกว่าเป็นวันปิดเทอมจริงๆสักที
เช้าวันอาทิตย์วันที่แสนร้อนอีกวันหนึ่งก่อนลอยกระทง วันนี้เป็นวันที่เราจะไปมีตติ้งของ Let's Comic
หนึ่งในหนังสือการ์ตูนไทยแห่งหนึ่งของประเทศก็ว่าได้ ที่ทำให้นักเขียนอาร์ตูนสามารถมีจุดยืนเป็นของตัวเองได้
นับตั้งแต่วันที่เราวางดินสอ แล้วหันหน้าเข้าหาคอมพิเวเตอร์ ตอนนี้ก็คงไม่ต่ำกว่า 5 ปีแล้ว มานึกดูก็ไม่ค่อยแน่ใจ
สักเท่าไหร่ว่าตัวเองถูก ที่เข้าเรียนสายคอมพิวเตอร์เพราะอยากทำเกมเนี่ย
เวลาบ่าย 2 กว่าๆ เรามาถึงงานหลังจากเถียงกันเรื่องหาทาง กว่าจะมาถึงสถานที่จัดงานได้ ซึ่งก็เลยเวลาไปเล็กน้อยแล้ว ในงานใช้ชั้นล่างของออฟฟิสจัดงานพูดคุยเล็กๆ ที่มีลูกชิ้นนึ่งให้ทานเล่น (ไม่มีบ้าวเป็นมื้อเลย)
สถานที่จัดงานดูแคบไปเยอะเลยเนื่องจากคนมากันราวเหือบ 30 คนได้ มาเสร็จเราก็ลงทะเบียนเอาของขวัญ
ไปแปะเบอร์ฉลาก แต่ในใจก็คิดว่าถ้าผู้หญิงได้ไปก็คงดีนะเนี่ย (ของที่คนอื่นเอามาก็ไม่ค่อยอยากได้เท่าไหร่)
พอพูดคุยกับนักเขียน ก็มาถึงนักเขียนคนหนึ่งมุนิน ซึ่งก็คือคนที่เราเดินสวนกันตอนเข้ามานี่เอง
(ไม่รู้สึกตัวแฮะ)
ตัวจริงดูน่ารักกว่าในรูปพอควรเลย ก็เลยคิดว่าว่า
"อืมมม ถ้าหญิงที่เหมาะสมกับของที่เราทำก็คงจะเป็นมุนินล่ะมั้ง"
มุนินหยิบสลากขึ้นมาและ...
เบอร์ 6 ... เบอร์ 6 หรือเบอร์ 9 เนี่ย อ้อ เบอร์ 6 .....
เฮ้ยของเรา !!!! บังเอิญเกินไปแล้วแก
แต่ก็เป็นไปตามนั้นจิงๆนั่นแหละ เราก็เลยเดินดุ่ยๆหยิบเซ็ตคริสต์มาส(เล็กๆ)
ไปอธิบายวิธีใช้งานให้เขาฟัง
ซึ่งก็ประหม่าเลยล่ะ จำได้ว่าประหม่าครั้งสุดท้ายก็ ม.6 ตอนขึ้นเวทีใหญ่นี่ล่ะ
แล้วก็ให้มุนินเขาไป แล้วการจับสลากก็ดำเนินไปจนจบ
มาถึงตอนให้นักเขียนวาดรูปมุนินคุยกับเราว่า ขนมเยลลี่พิซซ่าเป็นของโปรด (ของแฟนมุนิน)
มากเลยล่ะ บังเอิญจัง......
บังเอิญแบบไม่ได้นัดหมายจริงๆแฮะๆ = ='
กึ่งดีใจชอบกลน่ะนะ ก้อแบบ...
(ส่วนสุดท้ายโดนไวรัสคอมพิวเตอร์กินไปจนเสียหายใช้การไม่ได้ โปรดติดต่อ Administrator)
มาเขียน และแก้เพิ่ม
ไปลอยกระทงมาแล้ว ช้าไปวันนึงแฮะๆ
เพราะมัวแต่หาคนชวนไปลอย เลยอดไปลอยเลย
อิๆ ขอให้แม่น้ำสะอาดไปอีกนานๆน้าาาาา
edit @ 3 Nov 2009 21:40:32 by Aquarium
edit @ 3 Nov 2009 21:44:59 by Aquarium
edit @ 3 Nov 2009 21:45:46 by Aquarium
